Όλη η χώρα έχει μπει στην τροχιά της υπολοποίησης της ατζέντας 2030. Συνεπώς ούτε οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να ξεφύγουν από αυτόν τον ριζικό μετασχηματισμό. Οι πρόσφατες 76 νέες παραιτήσεις Επαγγελματιών Οπλιτών (ΕΠΟΠ) στον Στρατό Ξηράς, οι οποίες δημοσιεύτηκαν επίσημα στη Διαύγεια, αποτυπώνουν το συνεχιζόμενο κύμα φυγής προσωπικού από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Με αυτές τις απολύσεις κατόπιν αιτήσεως των ίδιων των στελεχών, ο συνολικός αριθμός των παραιτήσεων ΕΠΟΠ στον Στρατό Ξηράς έχει ξεπεράσει τις 255 από τις αρχές του έτους. Το φαινόμενο αυτό δεν περιορίζεται στον Στρατό Ξηράς, καθώς αντίστοιχη έντονη πίεση με εκατοντάδες παραιτήσεις καταγράφεται και στο Πολεμικό Ναυτικό.
Όταν αποχωρούν στελέχη (όπως οι ΕΠΟΠ), οι βάρδιες, οι υπηρεσίες και οι ασκήσεις αυτών που μένουν πίσω διπλασιάζονται. Αυτό μειώνει το ηθικό και αυξάνει την πιθανότητα νέων παραιτήσεων. Λόγω των κενών επάνδρωσης στις μονάδες, το υπάρχον προσωπικό επιβαρύνεται με εξαντλητικές υπηρεσίες, συνεχείς ασκήσεις και πρόσθετα μη στρατιωτικά καθήκοντα (π.χ. συνδρομή στην πολιτική προστασία, δασοπυρόσβεση). Η καθημερινότα τους που στερείται προβλεψιμότητας και δεν ανταμείβεται επαρκώς επηρεάζει σοβαρά την προσωπική και οικογενειακή ζωή των στελεχών.
Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας αναγνωρίζει το πρόβλημα και μέσω της «Ατζέντας 2030» επιχειρεί να αλλάξει το μοντέλο, δίνοντας έμφαση στα αυτόνομα συστήματα (drones) και στην αναδιοργάνωση των μονάδων, ώστε να μειωθούν οι ανάγκες σε έμψυχο δυναμικό. Άλλη μια περίπτωση που οι μηχανές αντικαθιστούν τους εργαζόμενους και τους θέτουν στο περιθώριο. Αν και η πίεση για άμεσες οικονομικές και βαθμολογικές βελτιώσεις παραμένει το κύριο αίτημα για να σταματήσει η φυγή η κυβέρνηση δεν φαίνεται πρόθυμη να ανατρέψει το κύμα φυγής. Ποιός ξέρει σε λίγο μπορεί να έχουμε στρατό από τους μετανάστες που έχουν κατακλύσει τη χώρα.
