Δεν υπάρχει δεν μπορώ. Υπάρχει δεν θέλω.
Όταν ο εκλεγμένος εκπρόσωπος μιας κοινότητας έχει αντιληφθεί ότι τα παιδιά σήμερα δεν έχουν φίλους ,δεν παίζουν στις αλάνες, δεν εκτονώνονται αλλά μένουν κλεισμένα στα σπίτια τους και περνούν τις ώρες τους μπροστά στις οθόνες του υπολογιστή τους παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια, ήθελε και βρήκε τη λύση.
Δήμαρχος χωριού κλείνει τον κεντρικό δρόμο κάθε βράδυ ώστε να παίζουν με ασφάλεια τα παιδιά.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το χωριό του δεν έχει παιδική χαρά. Έχει προγραμματιστεί από το 2017 μία παιδική χαρά, η οποία για γραφειοκρατικούς λόγους δεν έχει υλοποιηθεί μέχρι σήμερα. ( καμία έκπληξη για το Ελλαδαστάν). Σύμφωνα με τον ίδιο, αρχικά είχε προταθεί η μονοδρόμηση ενός δρόμου προκειμένου να βρεθεί μια προσωρινή λύση, ωστόσο η πρόταση δεν προχώρησε από τη δημοτική αρχή. Έτσι, αποφασίστηκε να κλείνει ο κεντρικός δρόμος καθημερινά από τις 21:30 έως τις 00:00, ώρες κατά τις οποίες τα παιδιά βγαίνουν για παιχνίδι.
Το παιχνίδι είναι θεμελιώδες δικαίωμα για κάθε παιδί και απαραίτητο για την ανάπτυξή του. Τα παιδιά κοινωνικοποιούνται, μαθαίνουν να συνεργάζονται, να μοιράζονται και να λύνουν διαφορές χωρίς την αυστηρή επίβλεψη των μεγάλων. Αντί για μια οθόνη, επιλέγουν το τρέξιμο, το ποδήλατο και την παραδοσιακή σωματική δραστηριότητα στις πλατείες και στους δρόμους του χωριού εκεί ακριβώς που ήταν το σημείο συνάντησης των κατοίκων επαναφέροντας τον παραδοσιακό τους ρόλο στη ζωή της ελληνικής υπάιθρου.
