Η Ιθάκη αποτελεί ένα ισχυρό σύμβολο. Από την Ιθάκη του Οδυσσέα, στην Ιθάκη του Καβάφη και τώρα στην Ιθάκη του Τσίπρα
Η Ιθάκη ως συμβολισμός είναι ο τελικός προορισμός μέσα από το μακρύ ταξίδι της επίγειας μαθητείας .
Είναι η πορεία μας μέσα στο χρόνο που έχουμε για να ολοκληρώσουμε την αποστολή μας πάνω στη γη. Μια διαδρομή μέσα από δοκιμασίες , αγωνίες, ανασφάλειες, χαρές και λύπες, νίκες και ήττες ,επιτυχίες και αποτυχίες, έρωτες και προδοσίες, Είναι οι δικές μας συμπληγάδες που μας διδάσκουν τα μαθήματα που οφείλουμε να πάρουμε για να εξελιχτούμε ως πνευματικές οντότητες. Και η εξέλιξη έρχεται μέσα από επώδυνες διαδικασίες ,από καταστάσεις που μας φέρνουν αντιμέτωπους με τον ίδιο μας τον εαυτό, με τα όρια μας, με τις αξίες μας, με τα ιδανικά μας.
Η Ιθάκη είναι το μονοπάτι για την απόκτηση του πνευματικού πλούτου , των γνώσεων και των εμπειριών που οδηγεί στην κατάκτηση της σοφίας και της εσωτερικής γαλήνης. Είναι η εναρμόνιση των πιστεύω μας και των πράξεων μας. Ο τερματικός σταθμός της πορείας αυτής είναι η αυτοπαρατήρηση που οδηγεί στην αυτογνωσία.
Αυτό μας περνάει ο Οδυσσέας μέσα από την πολυτάραχη ζωή του , μέσα από τις περιπέτειες του και την ακλόνητη πίστη του ότι, ότι και να συμβαίνει , θα φτάσει στην Ιθάκη ακόμα και εξαντλημένος και γυμνός. Και ο Καβάφης προτρέπει τον αναγνώστη να μην βιάζεται, καθώς η αξία βρίσκεται στην ίδια την πορεία , ο αγώνας για το καλό και αγαθό, για τις αξίες που χάνονται όσο η ζωή μας βουλιάζει στον υλισμό και την κατανάλωση.
Και τώρα ήρθε η Ιθάκη του Τσίπρα.
Συνειρμικά ο πολιτικός αρχηγός συγκρίνεται με τον πολυμήχανο Οδυσσέα και αμέσως διώχνεται αυτή η σκέψη ως άτοπη και άσχετη. Ο θαρραλέος ομηρικός ήρωας δεν δείλιασε , δεν έκανε πίσω ενώ ο Αλέξης το ΟΧΙ στα μνημόνια του ελληνικού λαού , μόνος του, αψηφώντας την λαϊκή εντολή το έκανε ΝΑΙ. Οι λεονταρισμοί τύπου «Go back madame Merkel» βούλιαξαν την χώρα μας ακόμα πιο βαθιά στο χρέος και την εξάρτηση . Ο επαναστάτης Αλέξης , εκεί που θα έσκιζε τα μνημόνια με ένα νόμο μας φόρεσε και άλλο ένα ακόμα πιο βαρύ και δυσβάσταχτο και εκεί που θα έσωζε την πατρίδα υπέγραφε την ατιμωτική συμφωνία των Πρεσπών
Μετά από την αποτυχημένη του θητεία ως πρωθυπουργός , ήρθε η ανύπαρκτη παρουσία του ως αξιωματική αντιπολίτευση. Και μετά ήρθε η νεκρανάσταση. Κάνει μια αυτόνομη επανεμφάνιση , αποχωρεί από τον ΣΥΡΙΖΑ και ασκεί κριτική σε όλο το πολιτικό σύστημα σαν να μην υπήρξε ποτέ μέρος του. Μιλά για διαφθορά και χειραγώγηση της Δικαιοσύνης , αυτός που επί χρόνια ήταν άφαντος και σιωπούσε μπροστά στην πρωτοφανή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ζητά να απελευθερωθεί από δεσμεύσεις , αξιώματα και μηχανισμούς, λες και τον κρατούσαμε αλυσοδεμένο, Έρχεται ως λυτρωτής και θέλει να σπάσει τα δεσμά του παλαιοκομματικού κράτους που συνέβαλε «τα μάλα» για να φτάσουμε στο χάλι που έχουμε σήμερα.
Το «ήρθε η ώρα να ακουστεί η δική μου φωνή» Γιατί ποιος τον είχε φιμώσει τόσα χρόνια ανυπαρξίας;
Τι είναι το βιβλίο του Τσίπρα «Ιθάκη»; Που αποσκοπεί; Είναι μια απολογία , μια δημόσια συγνώμη ή μια προσπάθεια να αποκαταστήσει την χαμένη του τιμή και αξιοπρέπεια. Μπορεί να οραματίζεται ένα νέο ανανεωμένο πολιτικό come back και θέλει να αποτινάξει από πάνω του τις σκιές που μαυρίζουν το όνομα του;
« Όταν όλα σφίγγουν σαν μέγγενη γύρω σου , η λογική και το συναίσθημα μοιάζουν ανεπαρκή» μας λέει στο βιβλίο του όπου μιλά για το αίσθημα της ευθύνης. Μικρέ Αλέξη δεν σου είχε μιλήσει ποτέ κανείς για το σκληρό πρόσωπο της πολιτικής; Αν δεν το «είχες» και ζορίστηκες τόσο πολύ γιατί δεν έφευγες νωρίτερα και παραμύθιαζες τον ελληνικό λαό ότι θα τον έσωζες;
