Οι πολιτικές αποφάσεις των τωρινών ηγετών συνοψίζονται στη φράση που αποδίδεται σε ανώνυμο αρχαίο Έλληνα τραγικό: “ἐμοῦ θανόντος γαῖα μιχθήτω πυρί” (= μετά το θάνατό μου, ας καεί το σύμπαν).
Η έκφραση δηλώνει πλήρη αδιαφορία για τις όποιες εξελίξεις, κυρίως για τις τρομακτικές συνέπειες που μπορεί να προκύψουν εξαιτίας μιας ενέργειας. Οι πρωτεργάτες που παίζουν την τύχη της ανθρωπότητας στα ζάρια δείχνουν να μην νοιάζονται για τα καταστροφικά αποτελέσματα του υψηλού ρίσκου που παίρνουν. Ο κόσμος γλιστρά, έτσι, σε μια εποχή πλήρους αβεβαιότητας. Αυτά που γνωρίζουμε είναι πολύ λιγότερα από όσα αγνοούμε. Βαδίζουμε σε αχαρτογράφητα νερά σε ένα κόσμο που πυροβολεί τα πόδια του. Είναι ένας κόσμος κυνικός, δίχως κανόνες, δίχως συλλογικούς θεσμούς και δίχως εγγυήσεις. Ένας κόσμος όπου η ισχύς και η παράνοια ξεπερνά κάθε φαντασία. Οι εξουσιαστές παίζουν ρώσικη ρουλέτα. και προσπαθούν να συμπαρασύρουν στον όλεθρο και την καταστροφή και τους υπόλοιπους.
