Η μνήμη δεν είναι απλώς μια αποθήκη παρελθοντικών γεγονότων, μια συσσώρευση πληροφοριών αλλά η πρώτη ύλη της σκέψης μας.
Γιατί ο έλεγχος της μνήμης καθορίζει τη σκέψη.
Στο εμβληματικό έργο του Τζορτζ Όργουελ «1984» το Κόμμα ελέγχει το παρελθόν («Όποιος ελέγχει το παρελθόν ελέγχει το μέλλον· όποιος ελέγχει το παρόν ελέγχει το παρελθόν») για να εκμηδενίσει την κριτική σκέψη των πολιτών Η ιδέα αυτή αποτελεί κεντρικό πυλώνα όταν οι ισχυροί του πλανήτη επιχειρούν τον μετασχηματισμό των κοινωνικών δομών.
Ποιος γράφει την Ιστορία;
Η Ιστορία γράφεται παραδοσιακά από τους νικητές, όπως είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο Ναπολέων Βοναπάρτης.
Η κρατική εξουσία και οι κυρίαρχες ομάδες κάθε εποχής επηρεάζουν άμεσα το πώς μεταδίδεται η Ιστορία στο ευρύ κοινό, κυρίως μέσω
της σχολικής εκπαίδευσης και των σχολικών εγχειριδίων, μα προπάντων μέσω της δημιουργίας εθνικών αφηγημάτων και της επιλεκτικής διατήρησης ή καταστροφής ιστορικών αρχείων.
Αυτοί λοιπόν είναι που επιλέγουν τι να θυμόμαστε , τι να διδασκόμαστε στα σχολεία , αυτοί που διαμορφώνουν την τρέχουσα αντίληψή μας για τον κόσμο. Όλη η κοσμοθέαση μας βασίζεται στη γνώση και σε προηγούμενες εμπειρίες. Αν κάποιος ελέγχει ποιες αναμνήσεις είναι επιτρεπτές ή απαγορευτικές ελέγχει και τις μελλοντικές μας επιλογές.
Τελικά είμαστε οι επιλογές μας; Ή το προϊόν μιας χρόνιας χειραγώγησης που μέσα από την προπαγάνδα μας κατευθύνει σε συγκεκριμένες πεποιθήσεις, ιδεολογίες , πολιτισμικές και θρησκευτικές αξίες;
