Κυνική παραδοχή από τον Άδωνι Γεωργιάδη που ομολόγησε ότι “όσα χρήματα και να δίνονται στα ΜΜΕ με την προϋπόθεση να εκθειάζουν το έργο της κυβέρνησης, τα αχάριστα κανάλια θέλουν περισσότερα.” Δηλαδή παραδέχεται ότι μεγάλα ποσά δόθηκαν σε φιλικά προς την κυβέρνηση μέσα, για να περάσουν τα αφηγήματα της κυβέρνησης, να παρουσιάζουν τον πρωθυπουργό ως τον πιο ικανό, τον πιο αποτελεσματικό , τον πιο άξιο, να παραπλανούν δηλαδή τον Έλληνα πολίτη που στην καθημερινότητα της το βιώνει διαφορετικά και να φιμώσουν τα μέσα που ασκούν κριτική στις κυβερνητικές επιλογές , ανεξάρτητα από την πραγματική τους απήχηση ή την κυκλοφορία τους.
Η λίστα Πέτσα «αποδεικνύει πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη από την εποχή της κορωνοκρατίας χρησιμοποίησε τα ΜΜΕ για να τρομοκρατήσει τους πολίτες και να τους πείσουν να ακολουθήσουν τα μέτρα που τους επιβλήθηκαν . Με άλλα λόγια , ειδικά η τηλεόραση λειτούργησε ως εργαλείο πολιτικής επιρροής και χειραγώγησης. Αν δεν υπήρχε η τηλεόραση θα αντιλαμβανόμαστε την πανδημία;
Τίθεται επομένως θέμα στην εγκυρότητα της πληροφορίας. Και επειδή είθισται οι πολίτες να ενημερώνονται από την τηλεόραση και τα άλλα μέσα , τίθεται το ερώτημα του κατά πόσο αυτή η κατευθυνόμενη ενημέρωση εξυπηρετεί μόνο τα κομματικά συμφέροντα της παράταξης που παίρνει την εξουσία ;
Η διάδοση παραποιημένων- πειραγμένων ειδήσεων είναι σκόπιμα μεθοδευμένη;
Ποιος είναι ο απώτερος σκοπός της;
Ποιους εξυπηρετεί η προπαγάνδα;
Οι αναγνώστες (ακροατές, θεατές) ειδικά της τρίτης ηλικίας που δυσκολεύονται στη χρήση των εναλλακτικών πηγών πληροφόρησης πως μπορούν να εντοπίσουν την χαλκευμένη είδηση;
Αν μια Δημοκρατία δεν είναι ικανή να πείσει τον πολίτη της για τις επιλογές της , τότε είναι σίγουρα είναι αποτυχημένη .
