«Εκείνοι που ξεχωρίζουν την πολιτική από την ηθική, ποτέ δεν θα καταλάβουν ούτε τη μία ούτε την άλλη» (Απολλώνιος ο Ρόδιος, 296-215 π.Χ.).
Κάποτε ένας ταλαίπωρος προσέφυγε στον Ταλεϋράνδο να ζητήσει βοήθεια και του είπε: «Βοηθήστε με εξοχότατε γιατί καταστρέφομαι, και θα σας δώσω 1.000 φράγκα, και δεν θα το πω σε κανένα». Τότε ο Ταλεϋράνδος σκέφθηκε και απάντησε: «Κάνε τα φράγκα 10.000 και πες το σε όποιον θέλεις». Αυτό το αναφέρω ώστε εκ προοιμίου να καταδειχθεί πώς και από ποιους διαφθείρεται ένας λαός, δηλαδή αποκλειστικά βεβαίως και πάντοτε από τους κυβερνώντες του, τους Μανδαρίνους της εξουσίας, που έχουν τη βεβαιότητα ότι ή θα κυβερνούν οι ίδιοι ισοβίως ή θα τους διαδεχθούν «φίλοι» τους, οπότε «ψύλλος στ’ άχυρα».
Η χώρα βρίσκεται συνεχώς σε τροχιά σκανδάλων σε ένα χορό εκατομμυρίων ευρώ που αλλάζουν τσέπες , μια πρακτική που αποτελεί κηλίδα για το πολιτικό σύστημα, που απαξιώνεται στο σύνολό του στη συνείδηση της κοινωνίας. Το πολιτικό σύστημα έχει φθάσει το ναδίρ. Η ρεμούλα, η διαφθορά, η διαπλοκή, η μίζα, η συναλλαγή των Μανδαρίνων έχει καταγραφεί στη συλλογική συνείδηση, αλλά και στη νομική και θεσμική μνήμη. Έχει έρθει η ώρα της αλλαγής.
